Özür dileyebilmek, insan beyninin evriminde bir aşama.
Fakat hala, hatayı kabullenmenin doğasını anlayamayanlar var. Çok var.
Ey güzel taş kafalılar… Bir insan, bir topluluk, bir devlet, kendi hatalarını, diğerlerinin hatalarını hatırlatarak yok edemez. Pişmanlığın doğası, çalışma şekli bu değildir.
Suçunu kabullenmek ile birini suçlamak ayrı şeylerdir. Birbirini azaltmaz, arttırmaz. Biri senin, öteki diğerinin günahıdır. Kendi günahlarınla hesaplaşmak yerine sürekli şunun bunun günahlarını hatırlatarak “ama şunlar da şöyle yapmış naaber?” tavrı kadar sefil bir şey var mı?
“Ben sıçmadım, sıçmam da” ısrarıyla bokunu tutup, diğerlerinin sıçmasını beklemek gibi. Altına sıçarsın sonunda.
Bok kokusundan uzak ve huzurlu bir dünya için, lütfen önce kendi bokumuzu temizleyelim.
3 Notes/ Hide
-
fsaris liked this
-
ikincinokta liked this
-
manuelmandalina liked this
-
dejenerator posted this
Bir Emre Özbay şeysi...
